LEVEL Online

Yapım BlueByte | Dağıtım Ubisoft | Tür Strateji | Diğer Platformlar Mac

Hey gidi... Yaklaşık 16 yıla (Hatırlamıyorum tam olarak ve Google’dan bakmak için de çok tembelim!) tam yedi tane oyun sığdırdılar. Düşünüyorum da Heroes of Might and Magic dışında ta o dönemlerden günümüze kadar gelen ve adından halen saygıyla söz ettiren kaç oyun kaldı? The Settlers herhalde bu nadide parçalardan biri. Oyunun ismi bile insanların zihninde sempati yaratmaya yetiyor.

The Settlers 7 oynarken cidden nostalji yaşadım. Günümüz nesli, CD’leri bile çöpe atmış ve DVD’den Blu-ray’e yavaş yavaş geçerken, ilk The Settlers'ın Amiga’da iki DD olduğunu söylesem çoğunuz yüzünüzü buruşturup bana bakarsınız. DD, Double Density'nin kısaltılmış halidir. Genelde şu mavi ya da siyah renkli disketler olarak hafızanızda canlanabilir. DD tek delikliydi, matkap ile öbür tarafını deler ve çift delikli yapar ve High Density üretmiş olurduk. Hey gidi günler hey! Bir de yaklaşık olarak bir banyo fayansı ölçülerinde 5.25’lik kara disketler vardı ki o döneme ben yetişemedim. Benden daha büyükler ya da Commodore ile içli dışlı yaşıtlarımın daha fazla haşır neşir olmuşluğu vardır 5.25’lerle. Neyse, The Settlers Amiga’da iki DD idi ve dönemine göre ilginç tarzda iki kişilik oynama yöntemi vardı. 15 inçlik daracık Amiga monitörünü ortadan ikiye bölerdi, joystick çıkışlarına taktığımız iki fare ile bir yarısı benim, diğer yarısı arkadaşımın, saatlerce bir haritayı bitirene kadar oynardık. Saatlerceden kastım, popomuza oturmaktan kramp girene kadar olan zaman sürecini kapsıyordu. Oyun kaydetme konusunda Amiga hiç güvenilir bir cihaz değildi, biz de bitirene kadar oynardık.

The Settlers 7’nin daha ilk menüsünde "oyunun müziklerine 10 vereceğim" dedim. Çünkü menü çoktan önüme serilip oyunun ilk ayarlarını yapmam gerekirken bile Loreena McKennit’ın sesine çok benzeyen bir kadının balat tarzı şarkısını dinlemeye koyulmuştum. Oyun boyunca da müzikler yüzümü kara çıkarmadı. Grafik ayarlarını kökleyip AA’yı kapattığımdaysa makinemin fanlarının tam güç çalıştığını söylesem, oyunun sistemi hafiften zorladığını anlarsınız. Bunun nedeniyse koca bir haritada bulunan yüzlerce ağacın sağa sola salınması ve kurduğunuz en basit binanın bile ince işlenmiş detaylarının olması. Buna rağmen The Settlers 7’nin grafikleri beklentilerin fazlasını sunuyor. Çizgi filmleri andıran bina ve karakter tasarımları WoW’a benziyor diyebilirim. Bazen şehrimde çalışan karakterlerin kendi işlerini nasıl yaptıklarını izlerken dalıp gitmiş buldum kendimi. Kasabın etleri kesip sosis yapmasını, koyunların yünlerinin kesilmesini ve buğdayların büyüyüşünü izlerken akvaryumdaki balıkları izler gibi kendinizi kaybediyorsunuz.

The Settlers’ın halen diğer strateji oyunlarından çok farklı olduğunu düşünüyorum. RTS (Gerçek Zamanlı Strateji) potasının içinde olmasına rağmen, asker yönetip orayı burayı ele geçirmek çok basit hatlarla oynanıyor. Daha isabetli bir açıklama yapmam gerekirse "The Settlers serisi ağırlıklı olarak kaynak yönetimine dayanıyor." demeliyim.

Ders 1: Kaynakların Yönetimi

Haritaya yayılmış yeraltı ve yerüstü kaynaklarını önce kendi topraklarımıza katıp (Bazen askeri güçle...) sonra işleyerek daha gelişmiş bina zincirlerine geçiş hakkı alıyoruz. Daha gelişmiş bina üretimi demekse daha kuvvetli askeri güç anlamına geliyor. Haritaya yayılmış kaynakların bazıları (Odun gibi.) çok rahat bulunup kendisini yenileyebilirken, maden gibi yeraltı kaynaklarıysa sınırlı sayıda çıkarılabiliyor. Bu yüzden bunları harcarken çok dikkatli davranmak ve en doğru bina kurulum zincirine doğru yönelmek gerekiyor.