LEVEL Online

Yapım Quantic Dream | Dağıtım Sony Computer Entertainment | Tür Adventure | Diğer Platformlar Yok

Parmaklıkları pasla aşınmış, boyunun iki katı, kanatlı kapısı olan mezarlığın önündesin... Eğer içeri giriyorsan sayfa 48’e, etrafından dolaşmak istiyorsan sayfa 72’ye git... Böyle macera kitapları vardı benim çocukluğumda. Halen var mıdır, hatırlamıyorum ama "Perili Ev" kitabında bir hayli tedirgin olduğumu bilirim. Bu örneği vermemin sebebiyse Heavy Rain: Origami Killer’ın tam da bu tarzda olması. Tek farkı biri yazınsaldı, buysa görsel ve az çok karakteri siz hareket ettirebiliyorsunuz.

Yazıyı ikiye böleceğim; oyunu oynamak isteyen ama daha satın almayanlar ve oyunu bitirenler ya da oyunu oynamak istemeyen ama nasıl bir şey olduğunu merak edenler diye... Kısacası ilk bölüm -gavurun deyimiyle- "spoiler"sız, ikinci bölümdeyse oyunun eteğinde ne kadar taş varsa yere dökeceğim. Yazının devamını okumak istiyorsanız ikinci sayfaya, canınız sıkıldı ise ana sayfaya gidiniz...

Duygusal, karanlık, bunalıma sokucu, üzücü...

Oyunun giriş bölümünde temel hareketleri öğrenirken, mutlu ailenizle tanışıp eğleniyorsunuz. Shaun ve Jason ile bahçede oynamak reflekslerinizi ölçen ilk örnek olduğu için yavaş yavaş kontrollere alışıyorsunuz. Burayı oynarken, yani çocuklarla çimlerin üzerinde güreşirken yüzümde bir tebessüm oluştuğunu belirtmem gerekiyor. Bu, kesinlikle çocuklarla oynamaktan eğlenen bir babayı yönetmenin verdiği gerçekçilik hissinden doğan bir gülümsemeydi. Oyundaki bu ilk ve basit sahneyi anlatarak oyunun insan üstünde bıraktığı etkiye bir dirhem de olsa örnek verebilmişimdir umarım; çünkü bu noktadan sonra genelde yüzünüzü güldüren olaylar olmuyor ama içine düştüğünüz olaylar üzücü ya da sevindirici olsun, bunu bir kenara atın, önemli olan Heavy Rain’in oyuncuyu içine çekmesi ve karakterlerle bütünleştirmesi.

Heavy Rain köküne kadar çizgisel bir oyun. Klasik macera oyunu alacağınızı sanıyorsanız biraz hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Çünkü oynattığınız karakteri içinde gezdirebileceğiniz bir harita ya da onu oraya buraya yönlendirebileceğiniz emirler yok. Oyun sahne sahne oynanıyor, bir sahnede olaylar yaşanıyor ve çoğunda sizin hareketleriniz diğer sahnenin nasıl oluşacağını ve hikayenin nereye yönleneceğini belirliyor; hatta bir adım daha ileriye gideyim, oyunu oynamaktan çok, olan olayları izliyorsunuz. Toplam oynama süresi taş çatlasa altı saat olsa bunun yarısını film izler gibi karakter arası konuşmalar, yaşanan olaylara şahit olmakla geçiriyorsunuz. Sıkıcı mı? Hayır. Neden? Hikayesi çok güzel bir gerilim filmi izlediğinizi düşünün ve Heavy Rain size tamamen bu tadı verecektir; hatta bununla kalmayarak önemli noktalarda karakterlerin alması gereken kararları sizin ellerinize bırakacak ve filmin akışına etki etmenizi sağlayacak. Daha ne isteyebilirsiniz ki? Sinemada kaç defa “Şu karakter çok saçma davrandı, bence şöyle olmalıydı.” demişsinizdir. Artık bu güç sizin elinizde! Yalnız üzerinde durulası bir konu daha var...