LEVEL Online

Yapım Ubisoft | Dağıtım Ubisoft | Tür Aksiyon | Diğer Platformlar PC PS3

İlk Assassin’s Creed’in incelemesini yazalı neredeyse iki yıl oldu. Oyun çıkmadan önce ekran görüntüleriyle yaşadığım heyecanın yerini, oyunu oynarken hissettiğim derin sıkıntı almıştı o günlerde. Dönemin oyunlarına göre çok daha iyi olan grafikler ve animasyonlar bile Assassin’s Creed’in sıkıcılığını görmezden gelmeme yetmemişti.

Haliyle Assassin’s Creed II ismini duyduğumda kalbim küt küt atmamış, herhangi bir beklentim olmamıştı. Evet, oyuna yeni özellikler ekleneceği kesindi ve senaryo ilgi çekiciydi. İtalya’da Rönesans havası, Leonardo da Vinci’nin yan karakter olması vesaire... Ama bu ekipten beni etkileyecek derecede yaratıcı bir şeyler beklemiyordum. Sadece kendi kendime şöyle diyordum: “Grafikleri ve animasyonları sadece bir adım ileriye götürebilirlerse en azından gözlerimiz bayram eder; takoz gibi hareket eden karakterle dolu diğer oyunların yanında, doğru düzgün hareket eden bir oyun karakterini kontrol etmenin zevkini yaşarız...”

Ama o da ne?! Oynanış sistemini ilk etapta tamamıyla es geçin; bu oyun görsel olarak çağ atlayacağına, zaman makinesinde sorun yaşarcasına geriye gitmiş. Kaplamalar, karakter animasyonları ve diğer görsel öğeler resmen bozulmuş ilk oyuna göre. Hareketler kesik kesik... İlk oyunda her hareketinize tepki veren yapay zeka aptallaşmış. Yine ilk oyunda sadece bir - iki defa karşılaşılan frame-rate problemi ve “clipping” (Karakter uzuvlarının ya da objelerin birbirinin içinden geçmesi.) sorunu tavan yapmış. Çaktırmadan ve isim vermeden, birine ilk Assassin’s Creed’i ve Assassin’s Creed II’yi art arda oynatsanız, oynayan kişi ilk oyun için “Vay, bu yenisi değil mi? İşi epey ilerletmiş adamlar.” der. Gerçekten bu geriye gidişi nasıl başardıkları (!) aklım almıyor.